Księgozbiór biblioteki obejmuje literaturę naukową z dziedziny pracy socjalnej, pomocy społecznej, socjologii, pedagogiki, psychologii, ekonomii, prawa oraz literaturę popularno - naukową, encyklopedie, słowniki i podręczniki.W ciągu ostatniego roku biblioteka wzbogaciła księgozbiór o kolejne interesujące pozycje z zakresu pracy socjalnej, pomocy społecznej, pedagogiki, psychologii oraz socjologii, filozofii i etyki.Do dyspozycji słuchaczy są również kasety audio i video z prezentacjami, projekty i pakiety edukacyjne, zapisane na CD. Czynna jest również czytelnia, z dostępem do Internetu - od poniedziałku do soboty - w godzinach pracy biblioteki.


Godziny otwarcia biblioteki


poniedziałki 9.00 - 16.00

wtorki 9.00 - 16.00

środy 9.00 - 16.00

czwartki 8.30 - 15.00

piątki 9.00 - 18.00

soboty 8.30 - 17.00





piątek, 31 marca 2017

Zaproszenie do lektury

,, Konieczność posiadania podstawowej wiedzy w dziedzinie udzielania pierwszej pomocy medycznej wydaje się (…) czymś oczywistym. Dlaczego jednak tak niewiele wiemy na temat nagłych przypadków załamania się psychiki dziecka i możliwościach udzielenie wtedy pierwszej pomocy psychologicznej temu, kto znalazł się w takiej sytuacji? Taka wiedza- na temat funkcjonowania własnego aparatu psychicznego – jest szczególnie ważna dla dziecka, które przeżyło szok traumatyczny, kiedy to w jego głowie kłębią się nagle dramatyczne, sprzeczne z sobą, niespokojne odczucia i myśli.(…) Trudne okoliczności życia rodzące silny stres – współczesne traumy, nieudane związki uczuciowe, przeprowadzka do innego miasta, ciężka choroba zagrażająca życiu – mogą w sytuacji dużego obciążenia traumą, pomimo początkowo dobrego ,, gojenia się” traumatycznej rany, spowodować nowy wybuch kryzysu psychicznego. Jak u pacjentów z gruźlicą, którzy od chwili zachorowania noszą w swoim organizmie do końca życia pałeczki gruźlicy zamknięte niczym w kapsule, tak u pacjentów, którzy doznali traumy, przeżycia z nią związane tkwią w ich duszy niczym otorbione ziarenko i w przypadku osłabienia psychicznego mogą rozwinąć się z nową siłą. Tak jak złamana niegdyś kończyna przy zbyt silnym obciążeniu znowu daje się we znaki, tak osłabiona wskutek dramatycznych przejść psychika ludzka może- pod wpływem nowego stresu – nie wytrzymać i człowiek popada w chorobę.(…) Kontakt z dziećmi i młodzieżą po przeżytej traumie uczy, że pomaga im rozumienie samych siebie oraz zmian wewnętrznych i zewnętrznych, jakie się w nich dokonały. Wielki niepokój budzą u dzieci takie doznania, jak nagłe przypomnienie przeżytej traumy, uczucia paniki i lęku, itp. Jeśli zatem doświadczą, że jest przy nich dorosły, który orientuje się w ich przeżyciach, rozumie ich niechciane, męczące reakcje, a nawet potrafi je wyjaśnić, to ma dla dziecka duże znaczenie. Gdy zapytałem pewną nastolatkę, czy moje wyjaśnienia jej coś dały, odpowiedziała: Nie jestem już sama z tym szaleństwem w głowie...” ( Andreas Kruger ,,Pierwsza pomoc dla pokrzywdzonych dzieci”)

piątek, 28 października 2016

Polecamy lekturę:)

,, Fakty i opinie przedstawione w tej książce miały dać czytelnikowi szansę na wyrobienie sobie własnego zdania na temat tego, w jaki sposób szczęśliwie przeżyć życie. Jako podsumowanie przytaczam kilka formalnych zasad, które mogą okazać się pomocne: 1. Przewidywanie przebiegu wypadków jest często dużo bardziej stresujące lub istotne niż samo wydarzenie. 2.To, jak interpretujesz swoje przeżycia, jest często ważniejsze niż samo przeżycie. 3. Należy walczyć ze źródłami własnych lęków tak długo, aż nad nimi zapanujesz, ponieważ jest to jedyna metoda na ich pokonanie. Ważne jest, abyś próbował zmierzyć się z sytuacjami konfliktowymi lub takimi, które budzą twoje obawy, nawet jeśli spowoduje to u ciebie poczucie psychicznego dyskomfortu. 4. Trzeba rozwijać i pielęgnować przyjaźń oraz inne formy kontaktów międzyludzkich. Ważne jest, aby pomagać ludziom, kiedy tego potrzebują i samemu nie wstydzić się prosić o pomoc, jak również doceniać pomoc, która zostanie nam zaoferowana. 5. Związki z innymi ludźmi są bardzo ważne w życiu każdej osoby. Staraj się ozdrowić stosunki i wyjaśniać wszelkie nieporozumienia z bliskimi ( przyjaciółmi i rodziną). Planuj zajęcia tak, aby zawsze znaleźć czas dla innych osób. 6. Nie zadręczaj się myślami o błędach popełnionych w przeszłości czy straconych szansach. Skupiaj się na swoich osiągnięciach lub rzeczach przyjemnych i staraj się zaakceptować fakt, ze robiłeś i robisz wszystko, co jest w twojej mocy. 7. Niektóre problemy z czasem rozwiązują się same; pozwól im przeminąć oraz przyjmij postawę pełną akceptacji i humoru, ponieważ umiejętność patrzenia na wydarzenia z pewnym dystansem jest bardzo ważna. 8. Niektóre cechy w znacznym stopniu wynikają z uwarunkowań genetycznych (dziedzicznych), dlatego często łatwiej jest je zaakceptować niż próbować je zmieniać. 9. Niejednoznaczność czy niepewność sytuacji życiowej to czynniki powodujące lęk i zniechęcenie. Wielu z nas zadaje sobie wiele trudu, próbując zrozumieć czy odgadnąć znaczenie sytuacji, które nie zawsze mają jakieś głębsze znaczenie lub których znaczenia nie jesteśmy w stanie pojąć. Może to prowadzić do podejmowania pochopnych decyzji. (…) Spróbuj zrozumieć, ze uczenie się na własnych błędach jest dowodem mądrości, a uczenie się na cudzych – dowodem geniuszu. Aby być szczęśliwym ( lub przynajmniej zadowolonym z życia) oraz zdrowym psychicznie, należy starać się pozyskać i utrzymać wszystkie elementy składające się na zdrowie psychiczne, a mianowicie: 1. Jasny i dokładny obraz świata (poczucie realności). 2. Umiejętność jasnej i racjonalnej analizy problemów i wyzwań oraz chęć podjęcia ( w rozsądnych granicach) ryzyka, którego te wyzwania wymagają. 3. Umiejętność elastycznego dostosowania się do zmiennych i stresujących sytuacji. 4. Wyeliminowanie najbardziej wyniszczających emocjonalnie i psychicznie konfliktów przez wzięcie odpowiedzialności za swoje życie i dokonywane wybory. Troszczenie się o swoje potrzeby, ale z uwzględnieniem potrzeb najbliższych (czasem nawet je uprzedzając) i nie zapominając całkowicie o reszcie świata. 5. Kontrolowanie i redukowanie zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych przyczyn stresu, na przykład poprzez zadawanie sobie czasem pytania: Czy ten problem będzie istotny, powiedzmy, za rok? Lub poprzez korzystanie z technik relaksacyjnych. 6. Umiejętność pozytywnej sublimacji polegająca na zdolności przekształcania swojej negatywnej energii w taki sposób, aby efekty były konstruktywne i twórcze. 7. Pozytywna percepcja własnej osoby, dostrzeganie własnej wartości i docenianie unikalnych umiejętności, jakie posiadamy. 8. Utrzymywanie satysfakcjonujących związków z innymi osobami, w tym przyjaźni i miłości. 9. Poczucie humoru. 10. Umiejętność odprężania się i czerpania radości z życia. 11. Bycie w związkach częściej stroną ,,dająca” niż,,biorącą”. Wyrobienie w sobie zdolności do kochania i poświęcania się dla innych ludzi, idei lub spraw. Zaangażowanie się duchowe i psychiczne w rzeczy, które wykraczają ponad nasze JA i zwykłe sprawy. Jeśli postaracie się zastosować te lub zbliżone zasady w swoim życiu i życiu waszych dzieci, pamiętajcie, że dobrze jest się starać i wiele wymagać od siebie, ale z zachowaniem pewnego dystansu i poczucia humoru, ponieważ nigdy w pełni nie osiągniemy wszystkiego, co byśmy chcieli. Moja córka uznała, że najlepsza rada, której jej udzieliłem, była następująca: Zawsze staraj się dać z siebie wszystko, ale jeśli mimo to poniesiesz porażkę, to niezależnie od tego, jak dotkliwie to odczujesz, wybacz sobie, że ją popełniłaś. Postaraj się naprawić to, co zrobiłaś źle i zacznij wszystko od nowa.” ( Robert Meyer:,, Psychopatologia’’. - Fragmenty rozdziału 17 - ,,Postscriptum. Pozytywnie o zdrowiu psychicznym” ).

poniedziałek, 25 kwietnia 2016

Polecamy;)

,, Wbrew temu, w co kiedyś wierzyliśmy, nasze geny nie zostały ustalone raz na zawsze, a osiągnięcia epigenetyki pokazują, że w rzeczywistości są one płynne, elastyczne i w dużym stopniu zależą od środowiska. Dobra wiadomość jest więc taka, że genetyczna predyspozycja do wystąpienia zaburzeń wcale nie oznacza, że faktycznie ich doświadczymy. Czynniki zewnętrzne, takie jak dieta, środowisko, aktywny tryb życia, pozytywne lub negatywne myślenie i emocje mają realny wpływ na nasze DNA. (…) Zmiana myśli powoduje zmianę zachowań. Zmiana zachowań zmienia biochemię.(…) Stwierdzenia takie jak: Jesteś słaby albo: Kiedy dorośniesz będziesz gruby i chory na cukrzycę programują się w naszym umyśle i są pobierane do naszej pamięci od osób, które mają na nas wpływ - rodziców, nauczycieli i ludzi, których autorytet uznajemy. Takie ustawienie systemu myślenia powoduje, że zakodowane sądy uruchamiają się w naszej głowie przez całe dorosłe życie, jeśli oczywiście nie uda nam się sformatować wewnętrznego dysku. Nasz system tworzy się jednak zazwyczaj do szóstego roku życia, a później mało kto decyduje się na wysiłek zbudowania go od nowa. (…) Nawet jeśli twój dorosły umysł pełen jest pozytywnych myśli, 95 % operacji umysłowych zachodzi w sferze podświadomości. To właśnie dlatego wykształcony pesymizm staje się naszym podstawowym nastawieniem, gdy tylko przestajemy skupiać się na myśleniu optymistycznym.(…) Jeszcze jako studentka medycyny zajmowałam się dzieckiem w czwartym stadium raka. Joe – który nigdy nie widział swojego taty - przechodził bardzo agresywną chemioterapię i właśnie wtedy zdecydował się napisać do niego list. Chłopczyk opisywał w nim, jak bardzo jest chory i błagał ojca, by ten przyjechał na Florydę i poznał swojego syna. Matka chłopca wysłała list, a odpowiedz ogromnie ucieszyła mojego małego podopiecznego. Tata obiecał przyjechać i spotkać się z nim w szpitalu.(…) Do spotkania miało dojść w sobotę, a on przez cały tydzień rysował laurki, pisał historyjki i uczył się piosenki, którą chciał nagrać dla ojca. Byliśmy zaskoczeni, jak bardzo żywotny stał się od czasu, gdy dowiedział się o nadchodzącym spotkaniu. W piątkowy wieczór Joe był tak podekscytowany, ze nie mógł zmrużyć oka. W końcu lekarz prowadzący podał mu tabletki nasenne, by nazajutrz chłopiec nie był kompletnie wykończony. Wreszcie nastała sobota, a Joe od rana prosił nas, byśmy wypuścili go z łóżka i pozwolili pojechać po ojca na lotnisko, jednak ze względu na dożylną chemioterapię musiał ostatecznie pozostać na miejscu. (…) Joe czekał, czekał długo, jednak nigdy nie doczekał się przyjazdu ojca. Jego mama dzwoniła do niego, ale nikt nie podnosił słuchawki. Chłopiec nagrywał się na sekretarkę, ale nikt nie oddzwaniał. Kiedy zaglądałam do niego, cały czas twierdził, że samolot musiał się spóźnić.(...) Mama próbowała wytłumaczyć mu, że jego ojciec jest niedojrzały i nie wie, jak powinien się zachowywać(…) Mimo że jeszcze dzień wcześniej czuł się dobrze, teraz przestał oddychać, a resuscytacja nie przyniosła żadnego rezultatu. Ojciec nigdy się nie pojawił, nawet gdy mama chłopca z niechęcią zaproponowała mu, by przyjechał na pogrzeb. Słuchając opowieści o Joem, możemy powiedzieć, że to nadzieja i optymizm trzymały dziecko przy życiu, ale jednak nie były w stanie go uratować. Istnieje jednak wiele historii o optymizmie i zdrowiu, które same w sobie są optymistyczne, a do tego dobrze się kończą. Jedną z nich jest historia Marii - dziewczynki, u której w wieku ośmiu lat zdiagnozowano białaczkę. Lekarze zalecili jej bardzo silną i toksyczną dawkę chemii oraz jak najszybszy przeszczep szpiku kostnego. Niestety, wkrótce okazało się, że nie można znaleźć dawcy, a wtedy rodzice Marii podjęli radykalną decyzję. Zdecydowali się na kolejne dziecko, licząc na to, że będzie można pobrać od niego potrzebny ich córce szpik. (…) Maria, która zawsze chciała mieć rodzeństwo, była ogromnie szczęśliwa. Chemioterapia osłabiła jej ciało, ale nie osłabiła wesołego ducha. Mała pacjentka zwierzyła się pielęgniarkom, że jej nowotwór ustępuje, a ona będzie naprawdę dobrą starszą siostrą. Chociaż wyniki badań krwi wskazywały na obecność choroby, siostry kiwały ze zrozumieniem głową, nie chcąc burzyć jej optymizmu i odbierać nadziei. (…) Radość nie trwała jednak długo, ponieważ badanie krwi pępowinowej wykazało,że przeszczep nie będzie możliwy. Rodzice chorej byli załamani, ale ich córka powiedziała im, żeby się tym zupełnie nie przejmowali, bo ona nie jest już chora i w ogóle nie potrzebuje szpiku. Onkolodzy nie wierzyli w tak optymistyczny wariant; ich zdaniem obniżone dawki leków nie były w stanie zabić choroby. Ku wielkiemu zdziwieniu lekarzy dziewczynka miała jednak rację! Przeprowadzone testy potwierdziły, że rak się wycofał i nawet jeśli komuś wydaje się inaczej, ja wierzę, że to optymizm i nadzieja przywróciły zdrowie małej bohaterce.” ( fragmenty książki dr Lisy Rankin : ,, Umysł silniejszy od medycyny”).

środa, 13 kwietnia 2016

Zaproszenie do lektury

,,Kiedy miałam czternaście lat, mojej siostrze zoperowano wyrostek robaczkowy. W związku z tym ciotka Alice sprezentowała jej torebkę. Ile bym dała, żeby mieć taką samą! W naszej rodzinie nie było jednak zwyczaju prosić o coś, czego się pragnęło albo potrzebowało. Gdybym to zrobiła, usłyszałabym tylko:- Chyba wiesz, jacy jesteśmy biedni. Nie proś o takie rzeczy! Ale tej torebki pragnęłam tak okropnie, że zaczęłam skarżyć się na ból w prawym boku. Dwaj lekarze nie dopatrzyli się żadnych nieprawidłowości, ale trzeci uznał, że na wszelki wypadek warto operować. Wkrótce więc wycięto mi wyrostek robaczkowy. I zadziałało: ciotka Alice kupiła mi dokładnie taką samą torebkę, jakiej pragnęłam. To jednak nie koniec historii. Leżałam w łóżku w szpitalu, rana bolała jak wszyscy diabli, ale byłam niezwykle szczęśliwa. Miałam upragnioną torebkę! Przyszła pielęgniarka, włożyła mi do ust termometr i wyszła. Potem przyszła inna. Chciałam pokazać jej mój skarb, ale z termometrem w ustach mogłam tylko wymamrotać: ,,Mmm, mmm".- To dla mnie? -spytała pielęgniarka.- Dziękuję! I wzięła torebkę. Nie wypadało poprosić, żeby mi ją oddała..." Zapraszamy do lektury o wyrażaniu potrzeb i trudnościach w komunikacji interpersonalnej -Marshall B. Rosenberg ,,W świecie porozumienia bez przemocy".

wtorek, 13 października 2015

Beata Pawlikowska ,, Trening szczęścia"

,, Lubię ludzi. Lubię świat. Uśmiecham się. I wtedy świat uśmiecha się do mnie. Myślę pozytywnie. Szukam dobrych rozwiązań (…) Jestem wolnym człowiekiem. Mam prawo zgodzić się na coś albo odmówić, jeżeli czegoś nie chcę. Nie muszę się tłumaczyć z moich decyzji. Postępuję zgodnie z moim sumieniem i dbam o to, żeby być wierna sobie (…) Mam prawo do własnego zdania. Mam prawo wiedzieć, co lubię i co jest dla mnie dobre, i podejmować takie decyzje, żeby pozostać wierna temu, w co wierzę. Moim zadaniem jest dbać o siebie i utrzymać wewnętrzną równowagę. Staram się żyć uczciwie i kierować na co dzień dobrem. Stąd czerpię dobre samopoczucie…” ( Beata Pawlikowska ,,Trening szczęścia”.)
„Praca socjalna: między upośledzeniem a obywatelskością”,„Praktyczna nauka pracy socjalnej”,„Diagnoza w resocjalizacji” ,Red. S. Czyż: „Praca socjalna wobec współczesnych problemów społecznych”,Red. Czarnecka :„Rodzina w lokalnym systemie pomocy społecznej”,Anna Zasada – Chorab: „Kształtowanie się zawodu pracownika socjalnego w Polsce”,T. Kamiński: „Etyka pracownika socjalnego”,B. Krajewska: „Podstawy prawne pracy socjalnej...”,Red. B. Kromolicka: „Praca socjalna w organizacjach pozarządowych”,A.Olubiński „Aspekty humanistyczne i pedagogiczne...”,Red. B. Kromolicki : „Wolontariat w obszarze wyzwań...”,J. Szczepkowski: „Terapia młodzieży z problemem narkotykowym...”,Z. Węgierski: „Opieka nad dzieckiem osieroconym...”,T. Kazmierczak :„Praca socjalna : między upośledzeniem społecznym...”,Red. E. Les: „Pomoc społeczna : Od klientyzmu do partycypacji”,Red. Kowalczyk – Jamnicka: „Zjawiska patologiczne wśród młodzieży i możliwość...”,N. Thompson :„Praktyczna nauka pracy socjalnej”,J. Barbier: „Działanie w kształceniu i pracy socjalnej”,Z. Gaś: „Młodzieżowe programy wsparcia rówieśniczego”,D.Chlebio – Abed: „Pierwotna profilaktyka uzależnienia od alkoholu...”,Red. B. Śliwerski: „Pedagogika : Podstawy nauk o wychowaniu”,Red. B. Śliwerski: „Pedagogika : Pedagogika wobec edukacji...”,Red. B. Śliwerski: „Pedagogika : Subdyscypliny wiedzy pedagogicznej”,H. Domański: „Ubóstwo w społeczeństwach postkomunistycznych”,D. Kubacka – Jasiecka :„Kryzys – interwencja i pomoc psychologiczna”,W. Badura – Madej :„Przemoc w rodzinie...”,K. Białobrzeska :„Wykluczenie i marginalizacja społeczna...”,U. Bartnikowska: „Żyjąc z niepełnosprawnością...”,K. Białobrzeska: „ Człowiek w obliczu wykluczenia i marginalizacji...”,D. Trawkowska: „ Portret współczesnego pracownika socjalnego”.



Nowości w bibliotece :
„Prawne i socjokulturowe uwarunkowania profilaktyki” - Kozaczuk Franciszek ( Red.),„Kobieta w więzieniu : polski system penitencjarny” - Dybalska Irena ( Red.),„Wprowadzenie do polityki społecznej : praca zbiorwa” - Gabryszak Renata ( Red.),„Skazani na rynku pracy” - Sosnowski Maciej,„O seksualności osób niepełnosprawnych” - Ostrowska Antonina (Red.),„Narkomania : zjawisko, zagrożenia” - Jędrzejko Mariusz ( Red.),„Psychologiczna interwencja w sytuacjach kryzysowych” - Lipczyński Andrzej,„Podstawy socjologii” - Januszek Henryk,„Konflikt społeczny i negocjacje” - Słaboń Andrzej,„Menele : subkultura o tożsamości dewiacyjnej” - Słowiak Natalia,„Narkotyki : organizacja przestępczości ...” - Raczkowski Konrad ( Red.),„Reintegracja społeczna i zawodowa podopiecznych ...” - Żukiewicz Arkadiusz,„Profesjonalna praca socjalna : warunki skuteczności...” - Trafiałek Elżbieta (Red.),„Praca socjalna, profilaktyka społeczna...”- Rejzner – Pierzchał Andrzej ( Red.),„Przeciw wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych...”- Frąckiewicz Lucyna,„Resocjalizacyjne programy penitencjarne...”- Marczak Monika ( Red.),„Outsiderzy : studia z socjologii dewiacji ’’ - Becker Howard Saul ,„Formy pomocy dziecku i rodzinie w środowisku...”- Matyjas Bożena ( Red.),„Socjologia problemów społecznych” – Frysztacki Krzysztof,„Miłosierdzie i praktyka : Społeczne dzieje pomocy ...”- Radwan - Pragłowski Janusz,„Diagnoza społeczna 2009 : warunki i jakość życia Polaków” - Czapiński J.(Red.).
o niedziela, marzec 07, 2010 0 komentarze